Spójność lokalnych społeczności

Jednym z pierwszych spostrzeżeń osób, które decydują się zmienić miejsce zamieszkania i z centrum aglomeracji przenieść się do znacznie mniejszych miejscowości, jest duża koherencja „tubylców”. W małym miasteczku lub we wsi po prostu wszyscy się znają. Powszechna w dużych miastach anonimowość znika w jednej chwili. Małe społeczności są przy tym bardziej konserwatywne, ale nacechowane większą aktywnością. Problemy, które w dużych miastach wymagają uruchomienia biurokratycznych procedur, tutaj rozwiązywane są w krótkim czasie. Nikogo nie dziwią też wspólne inicjatywy, które dawniej można byłoby nazwać „czynem społecznym”. Niewątpliwą zaletą małych społeczności jest bezpośredni kontakt z drugą osobą. Badania z zakresu psychologii społecznej udowodniają, że znacznie łatwiej jest uzyskać pomoc w otoczeniu, w którym nie znajduje się wielu ludzi. Brak lub mniejsze nasilenie zjawiska rozproszonej odpowiedzialności przekłada się na zainteresowanie tym, co dzieje się z jednostką. Stąd też mylne wrażenie niezdrowej fascynacji nowymi osobami wśród mieszkańców małych miejscowości.

Udział w lokalnej społeczności wsi czy miasteczka wymaga znacznie większego zaangażowania, co nie zawsze jest zrozumiałe dla osób z dużych miast.